74. Yogis please explain....

Verse 74

ஆத்துமா அனாதியோ ஆத்துமா அனாதியோ?

மீத்திருந்த ஐம்பொறி புலன்களும் அனாதியோ?

தர்க்கமிக்க நூல்களும் சதாசிவமும் அனாதியோ?

வீக்கவந்த யோகிகாள் விரைந்து உரைக்க வேணுமே!

Translation:

Is the soul eternal, is the soul eternal,

Are the five sense organs and senses eternal?

Are the debating books and Śadāśivam eternal?

The Great Yogins!  You should tell quickly.

Commentary:

The nature of the limited soul, senses, sense organs, pramāṇa and the state of Śadāśiva are all explored here.  Pati, pasu and pāsam are the three concepts central to Śaiva philosophy.  Pati is the Lord, pasu is the limited soul and pasam is the bondage.  In this verse, Pati is referred to as Śadāśiva, pasu the atma and pāsam as the senses and sense organs.  The information collected through the sense organs and senses give the atma or pasu, a sense of limitation thus clouding its true nature as the universal consciousness/eternal bliss or Śadāśiva.  The pramana or the Vedas and Agamas that describe these three concepts are said to be divine utterances and hence eternal in nature. 

            Pluralistic view claims that all the three entities pati, pasu and pāsam are always distinct and eternal.  Monistic view to which Tirumular and his follower, Civavākkiyar subscribe to, claims that all the three stop existing once their true nature is realized.  Civavākkiyar is beseeching the truly accomplished souls, the yogins, to tell him whether they are truly three or one and whether they are eternal. The term vīkka vanda yogikāḷ may also be translated as the yogins who have control or sublimation of the senses.

ஆத்மா, புலன்கள், பொறிகள், நூல்கள், சதாசிவம் ஆகியவற்றின் தன்மை இப்பாடலில் ஆராயப்படுகிறது.  சைவ சித்தாந்தத்தின் மூன்று முக்கிய தத்துவங்கள், பதி, பசு பாசம் என்ற மூன்றாகும்.  இவற்றில் பதி என்பது சிவன், பசு என்பது ஜீவன், பாசம் என்பது இவையிரண்டையும் பிணைக்கும் புலன்களும் பொறிகளுமாகும்.  இப்பாடலில் பதி என்பது சதாசிவம் என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படுகிறது. புலன்களாலும் பொறிகளாலும் பெறப்படும் அறிவு அளவுக்குட்பட்ட தன்மையைத் தோற்றுவிக்கிறது.  இவற்றைப் பற்றிய அறிவைத் தருவன வேதங்களும் ஆகமங்களும்.  அவை இறைவனின் சொற்கள், முதலும் முடிவுமற்றவை என்று கருதப்படுகின்றன.

பதி, பசு பாசம் என்ற மூன்றும் எப்போழுதும் தனித்தன்மையுடன் இருப்பவை, அவை எப்பொழுதும் ஒன்றாவதில்லை என்று கருத்து உண்டு. ஆனால் திருமூலர் இவை மூன்றும், உண்மை அறிவு தோன்றும்போது ஒன்றாகின்றன என்று கூறுகிறார்.  இவரது கருத்தையொட்டி சிவவாக்கியரும் இம்மூன்று தத்துவங்களின் தன்மையையும் விளக்குமாறு யோகிகளைக் கேட்கிறார். வீக்க வந்த யோகிகள் என்ற தொடர் புலன்களைத் தனது கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் யோகிகளைக் குறிக்கும்.

73. Nature of the Ultimate Reality

Verse 73

உருவும் அல்ல வெளியும் அல்ல ஒன்றைமேவி நின்றதல்ல

மருவும் அல்ல காதம் அல்ல மற்றதல்ல அற்றதல்ல

பெரியதல்ல சிறியதல்ல பேசும் ஆவி தானும் அல்ல

அரியதாகி நின்ற நேர்மை யாவர்காண வல்லரே

Translation:

Not form, not space, not supported by anything,

Not transformation, not measurable, not the other, not the one without,

Not big, not small, not the speaking soul/ghost,

The honesty of remaining rare. Who is capable of seeing it?

Commentary:

This verse defines the Ultimate Reality.  It is not limited to a specific form.  It is both with form and formless.  Nammazhwar says  uḷan enil uḷan avan uruvam ivvuruvugaḷ, uḷan alan enil avan aruvam ivvuruvugaḷ, uḷan ena ilanena ivai guṇamuḍaimaiyil

uḷan iru tagaiyoḍo ozhivilan parandhē (Thiruvaimozhi 1.1.9).  “If you say He is (with form) then all these are His forms, if you say He is not (with form) then all these are His formless expression.  Verily He remains with both form and formless.  He remains in both states without fail, pervading everything.”  The Ultimate Reality is present with both form and formlessness.  Hence, it cannot be defined as either one or the other. 

The Ultimate Reality supports everything as a substratum but remains itself unsupported.  Tāyumānavar calls it as ‘nirālambam’.  It does not transform into anything, nor is it a product of any transformation.  It is not measurable.  ‘kādam’ means a measure of a mile.  One can never say ‘this is not the Ultimate Reality, it is the other’.  Everything is the Ultimate Reality.  It is the one with all the qualities and not defined by any specific quality (guṇapūrṇa and nirguṇa).  It is both the biggest as well as the smallest (aṇor aṇīyān- smallest of the small, mahato mahīyān- the biggest of the big).  It is not the Jiva but includes it.

Civavākkiyar is amazed by the how everything is the Ultimate Reality and wonders whether anyone is capable of seeing its magnificence.

பரம்பொருளின் தன்மையை விளக்கும் பாடல் இது.  நம்மாழ்வார் தனது திருவாய்மொழியில் பரமாத்மாவைப் பற்றி விளக்கும்போது “உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ்வுருவுகள் உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வுருவுகள், உளன் என இலன் என இவை குணமுடைமையில் உளன் இரு தகைவோடு ஒழிவிலன் பரந்தே” என்கிறார்.  இறைவன் அருவமாகவும் உருவமாகவும் அருவுருவமாகவும் இருப்பவன்.  அவனை ஒரு உருவில் அடக்க முடியாது.  அனைத்துக்கும் அடித்தளமாக இருக்கும் அவனை அளக்க முடியாது.  தாயுமானவர் இறைவனை நிராலம்பம் என்கிறார்.  அனைத்து குணங்களுமாகவும் இருக்கும் அவனது குணம் இதுதான் என்று வரையருக்கமுடியாது.  அணுவிற்கணுவாக இருக்கும் அவன் எல்லையற்றவன்.  ஜீவனை உன்னடக்கியவன் ஜீவனல்ல. இத்தகைய பெருமை மிக்க இறைவனின் மேன்மையை யாரறிவார் என்று சிவவாக்கியர் வியக்கிறார்.   

72. The letter that calls the soul when it reaches the sahasrara

Verse 72

சிவாயம் என்ற அக்ஷரம் சிவன் இருக்கும் அக்ஷரம்

உபாயம் என்று நம்புதற்கு உண்மையான அக்ஷரம்

கபாடம் உற்ற வாசலைக் கடந்துபோன வாயுவை

உபாயம் இட்டு அழைக்குமே சிவாய அஞ் செழுத்துமே.

Translation:  

The word civāyam is the word where Śiva resides,

It is the true word that can be believed as means,

The prana that had gone past the entrance in the skull,

The five lettered civāyam will call it employing a means.

Commentary:

Greatness of civayam is described in this verse.  Civavākkiyar says that Śiva, the supreme consciousness resides in this word.  It is the true means for liberation. It is the supreme and goal that welcomes the prana that has left a body through the sahasrara into itself, the state of supreme consciousness. 

In civāyanama, civa stands for tat, nama for tvam and aya stands for asi.  Thus, civaya nama means “that art thou”, one of the maha vakkya or great sayings in Hindu philosophy         The mantra civaya nama means “My belongings and I are not mine, only for Śiva”.  In other words I am not the limited consciousness but the state of supreme consciousness.  

சிவாயம் என்னும் மந்திரத்தின் பெருமையை விளக்கும் மற்றொரு பாடல் இது. இம்மந்திரத்தில் சிவன் குடிகொண்டுள்ளான். இம்மந்திரமே மோட்ச வழியாகும்.  குண்டலினி யோகத்தின் மூலம் பிராணன் சஹஸ்ராரத்தை அடையும்போது இம்மந்திரம் அப்பிராணனை வரவேற்று உயர்நிலைக்கு அழைத்துச்செல்கிறது. 

நமசிவாயம் என்னும் மந்திரத்தில் முறையே சிவா என்பது தத் என்பதையும் நம என்பது த்வம் என்பதையும் ஆய என்பது அசி என்பதையும் குறிக்கின்றன.  இவ்வாறு நமசிவாயம் என்பது “நீயே அது” அல்லது “தத் த்வம் அசி” என்னும் மகாவாக்கியத்தைக் குறிக்கின்றது. சிவாய நம என்பது “நானும் எனது உடைமைகளும் என்னைச் சேர்ந்தவையல்லசிவனை அல்லது உயர்உணர்வுநிலையைச் சேர்ந்தவை” என்பதைக் குறிக்கின்றது.

71. Linga in the Body...

Verse 71

அம்பத்தொன்றில் அக்கரம் அடக்கம்ஓர் எழுத்து

விண்பரந்த மந்திரம் வேதம் நான்கும் ஒன்றலோ

விண்பரந்த மூல அஞ் செழுத்துளே முளைத்ததே

அங்கலிங்க பீடமாய் அமர்ந்ததே சிவாயமே

Translation:

All the fifty one letters are contained within the one letter

The mantra pervading the sky and the four Vedas aren’t they one?

That which sprouted from the all-pervasive five letters,

It remained as the base of linga in the body. Civāyam.

Commentary:

The letter aum represents the transcendental aspect of the Divine.  It is the inaudible sound or nāda from which the auditory world emerged. It is not the aum that we chant as the letter we chant is physical, subject to our hearing and understanding it.  It is from aum that letters, words and sentences emerged. Civavākkiyar says that the fifty one letters of the Sanskrit alphabet emerged from aum, the four Vedas emerged from aum.  Hence, the four Vedas are explanations of aum , the mantra that represents the Divine.

           

Tirumular has described extensively about the pancākṣara mantra in his Tirumandiram.  Suffice to describe it here in the context of the body. 

According to Thirumular, the five letters na-ma-ci-va-ya and aum are present as follows in the body.  In the muladhara is na, in the svadishtana is ma, manipura is ci, in the anahata center is va, the visshudi is ya and in the ajna is aum.  This is called mantira meni or the body of mantra.  Thus, the namacivaya forms the base of the linga and the eyebrow cakra, the site of God consciousness is where aum is present.

            The shape of liṅga is interesting in the context of storage of energy.  In a deep meditative state, the energy of a person takes the shape of a liṅga.  Satguru Jaggi Vasudevan says, “The core of every galaxy is always an ellipsoid.  The shape of ellipsoid (of which the liṅga is the perfect example) is the first form of manifestation and the final form of dissolution.  It is the doorway to the beyond. It is beyond any religion.“ 

anga liṅga pīdamāi amaindade civāyame . This line may also be interpretted as follows: anga- means soul and liṅga means Śivam, pīdam the base (or equation) ie., for the jiva-siva aikyam or Jiva=Śiva equation, the basis is ci-va-ya-na-ma.

      ஓம் என்ற மந்திரம் இறைவனின் எல்லையற்ற தன்மையை குறிக்கும். நாம் ஜெபிக்கும் ஓம் என்பதற்கு முற்பட்ட நிலையிது.  இதன் சப்தத்துக்கு முந்தைய நிலையே நாதம். ஓம் என்னும் பிரணவத்திலிருந்து தான் எழுத்துக்களும் சப்தங்களும் வாக்கியங்களும் வேதமும் தோன்றின.  அதனால் சிவவாக்கியர் ஐம்பத்தொன்று அக்ஷரங்களும் ஓம் என்னும் ஒரு எழுத்தில் அடக்கம் என்கிறார். 

     திருமூலர் தமது திருமந்திரத்தில் பஞ்சாக்ஷர மந்திரத்திப் பற்றி விரிவாக விளக்கியுள்ளார். நமது உடலில் ந- மூலாதாரம், ம-சுவதிஷ்டானம், சி- மணிபூரகம், வா-அனாஹதம், யா-விசுத்தி மற்றும் ஆக்ஞாவில் ஓம் என்று நமசிவாய பீடமாக இருக்க ஆக்ஞா சக்கரத்தில் இறையுணர்வைக் குறிக்கும் ஓம் என்னும் எழுத்து விளங்குகிறது. இத்தகைய மேனி மந்திர மேனி எனப்படும். 

      லிங்கம் என்னும் உருவம் சக்தியைச் சேமித்தல் என்னும் துறையில் மிக முக்கியமானது.  சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவன் அவர்கள் “இவ்வுலகமே கோளவடிவில் உள்ளது.  இந்த லிங்க உருவே தோற்றத்தின் முதல் உரு லயத்தில் கடைசி உரு என்கிறார்.  அப்பாலுக்கப்பால் உள்ள வெட்டவெளிக்கு இதுவே வாசல். இது மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது” என்கிறார்.  அங்கலிங்க பீடமாய் அமர்ந்ததே என்பது ஜீவ சிவ ஐக்கியத்தையும் குறிக்கும்.